نقطهويرگول

؛ اون روزا، دنیا انگار قشنگ بود.. آدما رو میشد دید، آدما رو میشد خوند.میتونستی هرروز پیگیر نوشتههای کسانی باشی که هیچوقت قیافهشونو ندیدهبودی.. ولی میتونستی موقع خوندشون، چشماتو ببندی و تصور کنی نقطهويرگول...ادامه مطلب

؛ هیچوقت تصور نمیکنه که همچین چیزی برات پیش بیاد. اگرم نشونههایی از قبل داشتهباشه، نمیبینیشون؛ روزها میگذرن، حالای خوب و بدت جاشونو به همدیگه میدن، زور میزنی اوضاع بهتر شه. سعی میکنی فرضیههای کمتر نقطهويرگول...ادامه مطلب

؛ اینی که یقهم کرده، شاید اسکیزوفرنی باشه، شاید بایپُلاریتی (دوقطبی). نمیدونم. دکتر باید تشخیص بده که خب طبق معمول پولش رو ندارم. هرچی هست، بدجور داره نابودم میکنه. طی فقط چندساعت ممکنه چندبار وضعیتم نقطهويرگول...ادامه مطلب

نقطهويرگول...

؛ بعضی وقتا فکر میکنم اگه یه روز تشکیل خانواده دادم، خانواده َم رو کاملاً سنتی اداره کنم.. خیلی راحتتره اینجوری؛ میری سر کار، برمیگردی، از کل نیازهای خانواده َت فقط تأمین پولشه که به عهدهته... وقتی بچهَت ناراحته به هر دلیلی، نه تنها وظیفهی تو نیست که بشینی پای درد دلش، بلکه یه جورایی اون وظیفه داره با تمام قوا حال بدش رو ازت قایم کنه که سرکوفتاتو نشنوه.داشتن خانواده سنتی خیلی آسونه؛ سالها برات میگذره؛ هیچ نیازی نداری که ببینی دنیای دور و برت چه خبره؛ میشینی تو بیست سال پیشت زندگی میکنی، خانوادهت هم قاعدتاً باید با همین زمان ِ تو خودشونو تطبیق بدن.سنتی بودن اصن خوبیش اینه که همیشه حق با توئه؛ همهچیزو میدونی. شاید یه جاهای بلاهت و خامی ِ دیگران اذیتت کنه؛ ولی شیرینی ِ ذکاوت نقطهويرگول...ادامه مطلب